Οι επιστήμονες διερευνούν το μυστήριο ενός φαρμάκου HIV/AIDS με ψυχοτρόπο επίδραση

Κατηγορία: Ειδήσεις

Ο Δρ.
John Schetz

  Για εκείνους που παίρνουν αντιρετροϊκά φάρμακα για το HIV/AIDS, υπάρχει ένα φάρμακο που μπορεί να δώσει ώθηση στο κοκτέιλ: το φάρμακο efavirenz (εφαβιρένζη), στο εμπόριο με την εμπορική ονομασία Stocrin και Sustiva, φαίνεται να έχει μια «τύπου LSD αλληλεπίδραση» με τους υποδοχείς στον εγκέφαλο που ρυθμίζουν τη δραστηριότητα της σεροτονίνης, δείχνει μια μελέτη που παρουσιάστηκε στη Βοστόνη σήμερα (21 Απρ.).

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί περίπου το ήμισυ των ασθενών που έλαβαν efavirenz κατά τη συνταγογραφούμενη δόση έχουν αναφέρει νευροψυχιατρικές παρενέργειες που περιλαμβάνουν την αυτοκαταστροφική κατάθλιψη, εφιάλτες, άγχος, διαταραχές ύπνου, διαταραχές της συγκέντρωσης, επιθετική συμπεριφορά, παραισθήσεις, παράνοια, ψύχωση και ψευδαισθήσεις. Και μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί τα δισκία efavirenz φέρεται να αλέθονται και και να καπνίζονται από κάποιους νοτιοαφρικανούς ναρκομανείς που αναζητούν ένα παραισθησιογόνο φιξάκι.

Περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα ζουν με τον ιό HIV/AIDS, και περίπου το 21 τοις εκατό των ατόμων που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

Δουλεύοντας πειραματιζόμενοι με ποντίκια, μια ομάδα με επικεφαλής τον Δρ Τζον Σχέτζ (John A. Schetz), φαρμακολόγο από το 'Κέντρο Υγείας και Επιστημών' στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Τέξας, διαπιστώθηκε ότι το efavirenz ενεργοποιεί τον υποδοχέα σεροτονίνης 5-ΗΤ_2Α στον εγκέφαλο, το ίδιο μοριακό σημείο το οποίο διεγείρει και το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (LSD). Τα ποντίκια που έλαβαν efavirenz αντέδρασαν με την ίδια διακριτική σύσπαση του κεφαλιού, συμπεριφορά που παρατηρείται όταν τους δίνεται LSD, ενώ τα εκτρεφόμενα ποντίκια χωρίς τον υποδοχέα σεροτονίνης 5-ΗΤ_2Α δεν το κάνουν. Και όπως ακριβώς είναι υπό την επήρεια του LSD, τα ποντίκια στα οποία χορηγήθηκε efavirenz ήταν επίσης πολύ λιγότερο θαρραλέα από ό, τι θα αναμενόταν κανονικά όταν είχαν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν ένα περιβάλλον γεμάτο με άγνωστα αντικείμενα και μυρωδιές.

Ενώ το efavirenz είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο να βοηθήσει την καταστολή του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, η ψυχοτρόπος δραστικότητά του είναι χαμηλή σε σύγκριση με αυτή του LSD, είπε ο Schetz. Αλλά αν το ενδεχόμενο κατάχρησης του φαρμάκου έχει ως αποτελέσματα την αυξημένη ευχαρίστηση στους χρήστες ναρκωτικών, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν μόνο ελλείψεις για τους ασθενείς που το έχουν ανάγκη, αλλά η πιο διαδεδομένη χρήση της φαρμακευτικής αυτής αγωγής θα μπορούσε να ενθαρρύνει την ανάδειξη των στελεχών του HIV που είναι ανθεκτικά στην εφαβιρένζη.

Τα ευρήματα της ομάδας Schetz παρουσιάστηκαν την 21^η Απρ. στη Βοστόνη κατά την ετήσια συνεδρίαση της Ομοσπονδίας των Αμερικανικών Εταιρειών Πειραματικής Βιολογίας.

πηγές: latimes, bionews-tx

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ανοσοανεπάρκεια, αντιρετροϊκό, διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος, εφαβιρένζη, σεροτονίνη, φάρμακο, ψυχοδηλωτικό, ψυχοτρόπο, 5-HT2A, efavirenz, HIV/AIDS, LSD, stocrin, sustiva

Γιατί οι γιατροί δεν μπορούν σου δώσουν LSD (αλλά ίσως θα έπρεπε)

Κατηγορία: Άρθρα


▶ Ο Άλμπερτ Χόφμαν και η ερυσιβώδης όλυρα » Το LSD και οι Αλκοολικοί » Το ενδιαφέρον της CIA για τη Μεσκαλίνη και το LSD » Το LSD και η αντικουλτούρα του '60 » Οι προσπάθειες έρευνας στα ψυχοδηλωτικά μετά τη δεκαετία του '70 » Οι σύγχρονες προσπάθειες ερευνών στα ψυχοδηλωτικά » Γραφειοκρατία, αυστηρός έλεγχος στις ουσίες Παραρτήματος Ι » Η μελέτη στα ψυχοδηλωτικά δεν αποφέρει κέρδος » Η επιστημονική έρευνα στα ψυχοδηλωτικά βρίσκει εμπόδια σε απαρχαιωμένα νομοθετικά πλαίσια

  Για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970, επιτρέπεται στους ερευνητές να μελετήσουν τις πιθανές ιατρικές ιδιότητες των πιο αυστηρά ελεγχόμενων ψυχοτρόπων ουσιών που υπάρχουν.
Αλλά δεν είναι εύκολο.


Όταν ο Ντέιβιντ Νίκολς κέρδισε ένα διδακτορικό (PhD) στην ιατρική χημεία από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα το 1973 μελετώντας τα ψυχοδηλωτικά· σκέφτηκε ότι θα συνέχιζε τις σπουδές του στα παραισθησιογόνα επ' αόριστον. «Νόμιζα ότι θα εργαζόμουν σε αυτό τον κλάδο για το υπόλοιπο της ζωής μου», λέει.

Ο συγχρονισμός του ήταν τουλάχιστον τυχαίος. Το 1970, το έτος αφότου ο Νίκολς ξεκίνησε το γυμνάσιο, ο Ρίτσαρντ Νίξον υπέγραψε το νομοσχέδιο των ελεγχόμενων ουσιών, με σκοπό να πατάξει την κατασκευή και τη διανομή των ναρκωτικών στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο ταξινομούσε παραισθησιογόνες ουσίες όπως το LSD, τη DMT, την ψιλοκυβίνη, τη μεσκαλίνη ως ουσίες που ανήκαν στο Παράρτημα Ι - η πιο περιοριστική κατηγορία χρήσης, που προορίζεται για ναρκωτικά με μεγάλες δυνατότητες κατάχρησης και καμία αποδεκτή ιατρική χρήση. Η μαριχουάνα τοποθετήθηκε επίσης σε αυτή την κατηγορία, και 15 χρόνια αργότερα, όταν εμφανίστηκε το «ecstasy», το MDMA («ecstasy») ήταν έκτακτης ανάγκης να ταξινομηθεί ως ουσία του Παραρτήματος Ι. Αντίθετα, η κοκαΐνη, το όπιο και η μορφίνη είναι ουσίες που εντάσσονται στο Παράρτημα ΙΙ, που σημαίνει ότι μπορούν να συνταγογραφηθούν από γιατρό. 
Ετικέτες: έκσταση, ιατρική, κοκαΐνη, μαριχουάνα, μεσκαλίνη, μορφίνη, ναρκωτικό, Ντέιβιντ Νίκολς, όπιο, παραισθησιογόνο, παράρτημα Ι, ψιλοκυβίνη, ψυχοδηλωτικό, ψυχοτρόπο, DMT, MDMA, LSD, άρθρα,
Παρά κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις δοκιμές των ψυχοδηλωτικών στη θεραπεία του αλκοολισμού, σε ψυχιατρικές παθήσεις και μοντελοποίηση ψυχικών ασθενειών, από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η κυβέρνηση έκανε αυστηρότερο έλεγχο των ουσιών Παραρτήματος I, ακόμη και αν προορίζονταν για έρευνα. Μόλις τώρα είναι που επανερχόμαστε να κατανοήσουμε ότι αυτά τα «ναρκωτικά» μπορούν να γίνουν φάρμακο. 

---

Αν ήθελες να καταστρέψεις την
ερευνητική σου καριέρα στον
ακαδημαϊκό χώρο, έκανες

έρευνα στα ψυχοδηλωτικά

Είναι η Θεραπεία με τα Ψυχοδηλωτικά το μέλλον;

Κατηγορία: Ειδήσεις

γράφει ο Sam Woolfe

  Ο Δρ Ρόμπιν Καρχαρτ-Χάρις είναι ένας νευροψυχοφαρμακολόγος ο οποίος εργάζεται στο Κολλέγιο Ιμπέριαλ του Λονδίνου. Στο παρελθόν εργάστηκε υπό τον Ντέιβιντ Νατ, τον πρώην πρόεδρο του 'Γνωμοδοτικού Συμβουλίου για την Κατάχρηση των Ναρκωτικών'. Ο Νατ απολύθηκε διότι ήταν κομμάτι σκληρό καρύδι (στα μάτια της κυβέρνησης εν πάσει περιπτώσει), με τον ισχυρισμό ότι το MDMA («ecstasy») και τα «μαγικά» μανιτάρια ήταν λιγότερο επιβλαβή από την ιππασία και το αλκοόλ. Για όσους παρακολούθησαν τα δύο μέρη του προγράμματος 'Drugs Live' στο Βρετανικό κανάλι 4, ο Καρχαρτ-Χάρις ήταν ένας από τους επιστήμονες που εμπλέκονται στη χορήγηση του MDMA σε κλινικό περιβάλλον σ' έναν ιερέα και στον ηθοποιό Keith Allen (Κιθ Άλεν). Το πρόγραμμα συνέβαλε στην προώθηση των στοιχείων που αποδεικνύουν ότι το MDMA («ecstasy») θα μπορούσε να είναι χρήσιμο στους πάσχοντες με το Σύνδρομο Μετατραυματικού Στρες (PTSD), ώστε να είναι τελικώς σε θέση να το ξεπεράσουν.

Στο εγγύς μέλλον ο Καρχαρτ-Χάρις θα διεξάγει δύο νέες συναρπαστικές πειραματικές μελέτες. Η μια είναι με την ψιλοκυβίνη, το ψυχοτρόπο συστατικό στα «μαγικά» μανιτάρια· η δεύτερη είναι για το LSD. Και στις δύο θα κάνει χρήση των τεχνικών απεικόνισης του εγκεφάλου. Η μελέτη για το LSD θα είναι πρωτοποριακή διότι θα είμαστε σε θέση να δούμε ποιες είναι οι διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου που επηρεάζονται υπό την επίδραση της ουσίας, όπου η ροή του αίματος και η δραστηριότητα είναι πιο εξέχοντα, για παράδειγμα.

Ο Καρχαρτ-Χάρις δήλωσε ότι για πρώτη φορά άρχισε να ενδιαφέρεται για τη θεραπεία με τα ψυχοδηλωτικά και την υπερπροσωπική ψυχολογία αφότου διάβασε τη λεπτομερή μελέτη του Σταν Γκροφ (Stan Grof) 'Σφαίρες του Ανθρώπινου Ασυνείδητου' (Realms of the Human Unconscious) (1975). Το έργο του Grof περιγράφει τα πειράματά του όπου χορηγήθηκε σε εθελοντές LSD και του πώς η έρευνά του σχετίζεται με το ανθρώπινο ασυνείδητο, οι διαδικασίες στο νου, που συμβαίνουν κάτω από την συνειδητή μας επίγνωση. Ο Grof διαπίστωσε επίσης ότι το LSD θα μπορούσε να προκαλέσει εμπειρίες που περιλαμβάνουν αρχέτυπα (σε όρους του Γιουνγκ, αυτά είναι τα οικουμενικά ανθρώπινα σύμβολα, όπως «Ο Σοφός»), μια διάσπαση του εγώ και μια βαθύτερη αίσθηση της σύνδεσης με τους άλλους και το Σύμπαν.

Φως στη δραστηριότητα των επιδράσεων των «μαγικών» μανιταριών σε έρευνες απεικόνισης του εγκεφάλου

«μαγικά» μανιτάρια © cbaloga/Fotolia

Κατηγορία: Ειδήσεις

24 Ιαν. 2012 - Οι τομογραφίες εγκεφάλου των ανθρώπων υπό την επίδραση της ψιλοκυβίνης, του ενεργού συστατικού στα «μαγικά» μανιτάρια, έχουν δώσει στους επιστήμονες την πιο λεπτομερή εικόνα μέχρι σήμερα για το πώς οι ψυχοδηλωτικές ουσίες λειτουργούν. Τα ευρήματα από δύο μελέτες που δημοσιεύονται σε επιστημονικά περιοδικά αυτή την εβδομάδα εντόπισαν περιοχές του εγκεφάλου όπου η δραστηριότητα καταστέλλεται με ψιλοκυβίνη και δείχνουν ότι βοηθά τους ανθρώπους να βιώνουν τις μνήμες πιο έντονα.

__________________________________

Στην πρώτη μελέτη, δημοσιευθείσα στις 23 Ιανουαρίου στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS), σε 30 υγιείς εθελοντές χορηγήθηκε ψιλοκυβίνη με τη μέθοδο τη έγχυσης, καθώς βρίσκονταν μέσα σε σαρωτές μαγνητικού συντονισμού (MRI), οι οποίοι μέτρησαν αλλαγές στη δραστηριότητα του εγκεφάλου. Οι τομογραφίες έδειξαν ότι η δραστηριότητα μειώθηκε σε περιοχές «κόμβου» του εγκεφάλου-περιοχές που είναι ιδιαίτερα καλά συνδεδεμένες με άλλες περιοχές.

Η δεύτερη μελέτη, που αναμένεται να δημοσιευθεί σε απευθείας σύνδεση από τη Βρετανική Ψυχιατρική Επιθεώρηση, στις 24 Ιανουαρίου, διαπίστωσε ότι η ψιλοκυβίνη ενίσχυσε τις αναμνήσεις των εθελοντών, προσωπικές αναμνήσεις, οι οποίες -προτείνουν οι ερευνητές- θα μπορούσαν χρησιμεύσουν ως συμπλήρωμα της ψυχοθεραπείας.

Ο καθηγητής Ντέιβιντ Νατ, από το Τμήμα Ιατρικής του Κολλεγίου Ιμπέριαλ του Λονδίνου, ο ανώτερος συντάκτης των δύο μελετών, είπε: «Τα ψυχοδηλωτικά θεωρούνται το είδος εκείνο των ψυχοτρόπων που διευρύνουν το νου, και έχει κοινώς θεωρηθεί ότι η λειτουργία τους βασίζεται στην αύξηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, αλλά έκπληκτοι, ανακαλύψαμε ότι η ψιλοκυβίνη προκαλεί στην πραγματικότητα μείωση της δραστηριότητας σε περιοχές που έχουν τις πυκνότερες συνδέσεις με άλλες περιοχές. Αυτά τα κέντρα περιορίζουν κάθε εμπειρία μας από τον κόσμο και τη διατηρούν εύρυθμη. Γνωρίζουμε τώρα ότι η απενεργοποίηση των περιοχών αυτών οδηγεί σε μια κατάσταση στην οποία ο κόσμος βιώνεται ως κάτι παράξενο.»

Γ. Οικονομόπουλος (ψυχίατρος): Ψυχοτρόπα/Ψυχοδηλωτικά/Ναρκωτικά

Κατηγορία: Βίντεο

(μια επεξήγηση της διαφοράς των εν λόγω όρων)

Ολοτροπικές Kαταστάσεις Συνείδησης

Κατηγορία: Άρθρα

  Στις ολοτροπικές καταστάσεις η συνείδηση μεταβάλλεται ποιοτικά με πολύ βαθύ και θεμελιώδη τρόπο, αλλά δεν εκφυλίζεται οφθαλμοφανώς όπως στις οργανικά προξενούμενες καταστάσεις. Διατηρούμε κατά κανόνα τον πλήρη προσανατολισμό μας στο χώρο και στο χρόνο και δεν χάνουμε καθόλου την επαφή με την καθημερινή πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή, στο πεδίο της συνείδησής μας εισβάλλουν περιεχόμενα από άλλες διαστάσεις της ύπαρξης με τρόπο που μπορεί να είναι πολύ έντονος ή ακόμη και κατακλυσμιαίος. Έτσι, βιώνουμε παράλληλα δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες, «πατάμε με κάθε πόδι σε διαφορετικό κόσμο».

  Οι ολοτροπικές καταστάσεις χαρακτηρίζονται από δραματικές αντιληπτικές αλλοιώσεις σε όλες τις αισθητηριακές περιοχές. Όταν κλείνουμε τα μάτια, το οπτικό μας πεδίο ενδέχεται να πλημμυρίσει από εικόνες που προέρχονται από την προσωπική μας ιστορία και από το ατομικό και συλλογικό ασυνείδητο. Μπορεί να έχουμε οράματα και εμπειρίες που εικονίζουν διάφορες όψεις του ζωικού και του βοτανικού βασιλείου, της φύσης γενικά ή του σύμπαντος. Η εμπειρία μας είναι δυνατό να μας οδηγήσει στη σφαίρα των αρχετυπικών όντων και των μυθικών περιοχών. Όταν ανοίγουμε τα μάτια, η αντίληψή μας του περιβάλλοντος ενδέχεται να μεταμορφωθεί ψευδαισθητικά εξαιτίας ζωηρών προβολών αυτού του ασυνείδητου υλικού. Αυτό μπορεί να συνοδεύεται από ένα μεγάλο φάσμα εμπειριών που αφορούν και τις υπόλοιπες αισθήσεις – διάφορους ήχους, σωματικές αισθήσεις, μυρωδιές και γεύσεις.