Κατηγορία: Άρθρα
▶ Ο Άλμπερτ Χόφμαν και η ερυσιβώδης όλυρα » Το LSD και οι Αλκοολικοί » Το ενδιαφέρον της CIA για τη Μεσκαλίνη και το LSD » Το LSD και η αντικουλτούρα του '60 » Οι προσπάθειες έρευνας στα ψυχοδηλωτικά μετά τη δεκαετία του '70 » Οι σύγχρονες προσπάθειες ερευνών στα ψυχοδηλωτικά » Γραφειοκρατία, αυστηρός έλεγχος στις ουσίες Παραρτήματος Ι » Η μελέτη στα ψυχοδηλωτικά δεν αποφέρει κέρδος » Η επιστημονική έρευνα στα ψυχοδηλωτικά βρίσκει εμπόδια σε απαρχαιωμένα νομοθετικά πλαίσια
Για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970, επιτρέπεται στους ερευνητές να μελετήσουν τις πιθανές ιατρικές ιδιότητες των πιο αυστηρά ελεγχόμενων ψυχοτρόπων ουσιών που υπάρχουν.
Αλλά δεν είναι εύκολο.
Όταν ο Ντέιβιντ Νίκολς κέρδισε ένα διδακτορικό (PhD) στην ιατρική χημεία από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα το 1973 μελετώντας τα ψυχοδηλωτικά· σκέφτηκε ότι θα συνέχιζε τις σπουδές του στα παραισθησιογόνα επ' αόριστον. «Νόμιζα ότι θα εργαζόμουν σε αυτό τον κλάδο για το υπόλοιπο της ζωής μου», λέει.
Ο συγχρονισμός του ήταν τουλάχιστον τυχαίος. Το 1970, το έτος αφότου ο Νίκολς ξεκίνησε το γυμνάσιο, ο Ρίτσαρντ Νίξον υπέγραψε το νομοσχέδιο των ελεγχόμενων ουσιών, με σκοπό να πατάξει την κατασκευή και τη διανομή των ναρκωτικών στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο ταξινομούσε παραισθησιογόνες ουσίες όπως το LSD, τη DMT, την ψιλοκυβίνη, τη μεσκαλίνη ως ουσίες που ανήκαν στο Παράρτημα Ι - η πιο περιοριστική κατηγορία χρήσης, που προορίζεται για ναρκωτικά με μεγάλες δυνατότητες κατάχρησης και καμία αποδεκτή ιατρική χρήση. Η μαριχουάνα τοποθετήθηκε επίσης σε αυτή την κατηγορία, και 15 χρόνια αργότερα, όταν εμφανίστηκε το «ecstasy», το MDMA («ecstasy») ήταν έκτακτης ανάγκης να ταξινομηθεί ως ουσία του Παραρτήματος Ι. Αντίθετα, η κοκαΐνη, το όπιο και η μορφίνη είναι ουσίες που εντάσσονται στο Παράρτημα ΙΙ, που σημαίνει ότι μπορούν να συνταγογραφηθούν από γιατρό.
Ετικέτες: έκσταση, ιατρική, κοκαΐνη, μαριχουάνα, μεσκαλίνη, μορφίνη, ναρκωτικό, Ντέιβιντ Νίκολς, όπιο, παραισθησιογόνο, παράρτημα Ι, ψιλοκυβίνη, ψυχοδηλωτικό, ψυχοτρόπο, DMT, MDMA, LSD, άρθρα,
Παρά κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις δοκιμές των ψυχοδηλωτικών στη θεραπεία του αλκοολισμού, σε ψυχιατρικές παθήσεις και μοντελοποίηση ψυχικών ασθενειών, από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η κυβέρνηση έκανε αυστηρότερο έλεγχο των ουσιών Παραρτήματος I, ακόμη και αν προορίζονταν για έρευνα. Μόλις τώρα είναι που επανερχόμαστε να κατανοήσουμε ότι αυτά τα «ναρκωτικά» μπορούν να γίνουν φάρμακο.
▶ Ο Άλμπερτ Χόφμαν και η ερυσιβώδης όλυρα » Το LSD και οι Αλκοολικοί » Το ενδιαφέρον της CIA για τη Μεσκαλίνη και το LSD » Το LSD και η αντικουλτούρα του '60 » Οι προσπάθειες έρευνας στα ψυχοδηλωτικά μετά τη δεκαετία του '70 » Οι σύγχρονες προσπάθειες ερευνών στα ψυχοδηλωτικά » Γραφειοκρατία, αυστηρός έλεγχος στις ουσίες Παραρτήματος Ι » Η μελέτη στα ψυχοδηλωτικά δεν αποφέρει κέρδος » Η επιστημονική έρευνα στα ψυχοδηλωτικά βρίσκει εμπόδια σε απαρχαιωμένα νομοθετικά πλαίσια
Για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970, επιτρέπεται στους ερευνητές να μελετήσουν τις πιθανές ιατρικές ιδιότητες των πιο αυστηρά ελεγχόμενων ψυχοτρόπων ουσιών που υπάρχουν.
Αλλά δεν είναι εύκολο.
Όταν ο Ντέιβιντ Νίκολς κέρδισε ένα διδακτορικό (PhD) στην ιατρική χημεία από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα το 1973 μελετώντας τα ψυχοδηλωτικά· σκέφτηκε ότι θα συνέχιζε τις σπουδές του στα παραισθησιογόνα επ' αόριστον. «Νόμιζα ότι θα εργαζόμουν σε αυτό τον κλάδο για το υπόλοιπο της ζωής μου», λέει.
Ο συγχρονισμός του ήταν τουλάχιστον τυχαίος. Το 1970, το έτος αφότου ο Νίκολς ξεκίνησε το γυμνάσιο, ο Ρίτσαρντ Νίξον υπέγραψε το νομοσχέδιο των ελεγχόμενων ουσιών, με σκοπό να πατάξει την κατασκευή και τη διανομή των ναρκωτικών στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο ταξινομούσε παραισθησιογόνες ουσίες όπως το LSD, τη DMT, την ψιλοκυβίνη, τη μεσκαλίνη ως ουσίες που ανήκαν στο Παράρτημα Ι - η πιο περιοριστική κατηγορία χρήσης, που προορίζεται για ναρκωτικά με μεγάλες δυνατότητες κατάχρησης και καμία αποδεκτή ιατρική χρήση. Η μαριχουάνα τοποθετήθηκε επίσης σε αυτή την κατηγορία, και 15 χρόνια αργότερα, όταν εμφανίστηκε το «ecstasy», το MDMA («ecstasy») ήταν έκτακτης ανάγκης να ταξινομηθεί ως ουσία του Παραρτήματος Ι. Αντίθετα, η κοκαΐνη, το όπιο και η μορφίνη είναι ουσίες που εντάσσονται στο Παράρτημα ΙΙ, που σημαίνει ότι μπορούν να συνταγογραφηθούν από γιατρό.
Ετικέτες: έκσταση, ιατρική, κοκαΐνη, μαριχουάνα, μεσκαλίνη, μορφίνη, ναρκωτικό, Ντέιβιντ Νίκολς, όπιο, παραισθησιογόνο, παράρτημα Ι, ψιλοκυβίνη, ψυχοδηλωτικό, ψυχοτρόπο, DMT, MDMA, LSD, άρθρα,
Παρά κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις δοκιμές των ψυχοδηλωτικών στη θεραπεία του αλκοολισμού, σε ψυχιατρικές παθήσεις και μοντελοποίηση ψυχικών ασθενειών, από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η κυβέρνηση έκανε αυστηρότερο έλεγχο των ουσιών Παραρτήματος I, ακόμη και αν προορίζονταν για έρευνα. Μόλις τώρα είναι που επανερχόμαστε να κατανοήσουμε ότι αυτά τα «ναρκωτικά» μπορούν να γίνουν φάρμακο.
Αν ήθελες να καταστρέψεις την
ερευνητική σου καριέρα στον
ακαδημαϊκό χώρο, έκανες
ερευνητική σου καριέρα στον
ακαδημαϊκό χώρο, έκανες
έρευνα στα ψυχοδηλωτικά

