Ψυχοδηλωτικά: Αθανάσιος Καυκαλίδης και πρωτοπόρες έρευνες

Αθανάσιος Καυκαλίδης, ψυχίατρος
(1919 - 1987)

Κατηγορία: Άρθρα

Οι πρωτοπόρες έρευνες του Έλληνα Ψυχίατρου Αθανάσιου Καυκαλίδη (1919-1987) στο χώρο της ψυχο-δηλωτικής επιστήμης και της προγεν-νητικής ψυχολογίας και ιατρικής

H παρούσα ανακοίνωση αναφέρεται σε δύο, σχετικώς νέα, γνωστικά αντικείμενα στα οποία η συνεισφορά του Έλληνα Νευρολόγου-Ψυχίατρου Δρ Αθανασίου Καυκαλίδη (1919-1987) υπήρξε σημαντικότατη. Οι δύο νέοι αυτοί επιστημονικοί κλάδοι είναι η ψυχοδηλωτική επιστήμη¹ και η προγεννητική ψυχολογία και ιατρική². Ο πρώτος κλάδος μελετά την επίδραση που έχουν οι ψυχοδηλωτικές ουσίες (LSD-25, Psylocibine (Ψιλοκυβίνη), Psylocine (Ψιλοκίνη), Ketamine (Κεταμίνη), MDMA («ecstasy») κ.λ.π.) στο χώρο της μνήμης και του μη-συνειδητού. Ο δεύτερος μελετά την επίδραση του ενδομήτριου περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας. Οι ερευνητές και των δύο κλάδων έχουν να αντιμετωπίσουν αφ ενός μεν την παρεξήγηση που δημιουργήθηκε γύρω από τα ψυχοδηλωτικά φάρμακα αφ' ετέρου δε την αρνητική θέση της παραδοσιακής ψυχολογίας και ιατρικής γενικότερα σχετικά με την ενδομήτρια ζωή. Αλλά οι τεχνικές που αναπτύχθηκαν με τα υπερηχογραφήματα, τις ακτινογραφίες και τα φωνο-καρδιογραφήματα, άνοιξαν ένα παράθυρο σ αυτή την πρώιμη και άγνωστη περίοδο της ανθρώπινης ζωής. Μελέτες επίσης όπως αυτη του Langeworthy³, οι οποίες υποστήριζαν ότι η ελλιπής μυελινοποίηση αποτρέπει το έμβρυο απο το να δεχτεί μηνύματα μέσω των αισθητηριακών νευρώνων, και που επέδρασαν καταλυτικά στον τρόπο αντιμετώπισης του εμβρύου στο χώρο της παιδιατρικής και της μαιευτικής, ανατράπηκαν από τις ερευνητικές εργασίες των Bekoff-Fox⁴. Στο χώρο δε της ψυχολογίας και της Ψυχιατρικής και τη σχέση εμβρυϊκής μνήμης και ψυχικής διαταραχής, όπου επικεντρώθηκε η έρευνα του Αθανασίου Καυκαλίδη από το 1960 μέχρι το θάνατό του το 1987, έχουμε να παρατηρήσουμε τα ακόλουθα

Ολοτροπικές Kαταστάσεις Συνείδησης

Κατηγορία: Άρθρα

  Στις ολοτροπικές καταστάσεις η συνείδηση μεταβάλλεται ποιοτικά με πολύ βαθύ και θεμελιώδη τρόπο, αλλά δεν εκφυλίζεται οφθαλμοφανώς όπως στις οργανικά προξενούμενες καταστάσεις. Διατηρούμε κατά κανόνα τον πλήρη προσανατολισμό μας στο χώρο και στο χρόνο και δεν χάνουμε καθόλου την επαφή με την καθημερινή πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή, στο πεδίο της συνείδησής μας εισβάλλουν περιεχόμενα από άλλες διαστάσεις της ύπαρξης με τρόπο που μπορεί να είναι πολύ έντονος ή ακόμη και κατακλυσμιαίος. Έτσι, βιώνουμε παράλληλα δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες, «πατάμε με κάθε πόδι σε διαφορετικό κόσμο».

  Οι ολοτροπικές καταστάσεις χαρακτηρίζονται από δραματικές αντιληπτικές αλλοιώσεις σε όλες τις αισθητηριακές περιοχές. Όταν κλείνουμε τα μάτια, το οπτικό μας πεδίο ενδέχεται να πλημμυρίσει από εικόνες που προέρχονται από την προσωπική μας ιστορία και από το ατομικό και συλλογικό ασυνείδητο. Μπορεί να έχουμε οράματα και εμπειρίες που εικονίζουν διάφορες όψεις του ζωικού και του βοτανικού βασιλείου, της φύσης γενικά ή του σύμπαντος. Η εμπειρία μας είναι δυνατό να μας οδηγήσει στη σφαίρα των αρχετυπικών όντων και των μυθικών περιοχών. Όταν ανοίγουμε τα μάτια, η αντίληψή μας του περιβάλλοντος ενδέχεται να μεταμορφωθεί ψευδαισθητικά εξαιτίας ζωηρών προβολών αυτού του ασυνείδητου υλικού. Αυτό μπορεί να συνοδεύεται από ένα μεγάλο φάσμα εμπειριών που αφορούν και τις υπόλοιπες αισθήσεις – διάφορους ήχους, σωματικές αισθήσεις, μυρωδιές και γεύσεις.